i melt with you

Της Έλενας Σκούφου

Πρωταγωνιστούν: Thomas Jane, Jeremy Piven, Rob Lowe, Christian McKay

Σκηνοθεσία: Mark Pellington

Σενάριο: Mark Pellington, Glenn Porter

Το παλιό και γνώριμο τραγούδι της παρέας παίζει, ένα σαλόνι γεμάτο από απαγορευμένους πειρασμούς και ένα πολυτελές σπίτι πλάι στη θάλασσα, περιμένουν μια παρέα τεσσάρων ανδρών γύρω στα σαράντα, να αναβιώσουν τις στιγμές της φοιτητικής τους ζωής. Η βραδιά ξεκινά ευχάριστα, αναπολώντας τις ημέρες ξεγνοιασιάς, στη συνέχεια τα γέλια, πολλά γέλια, μουσική δυνατή, χορός και ύστερα σιωπή…

Το δράμα ξεκινά όταν έρχεται στην επιφάνεια ο όρκος. Ένας όρκος που έδωσαν οι τέσσερίς τους στα είκοσί τους χρόνια. Ένας όρκος που θα τους συνδέει για πάντα. Ένας όρκος που υπόσχεται πως αν οι τέσσερις φίλοι είναι δυστυχισμένοι στη μέση ηλικία, θα σκοτώσει ο ένας τον άλλον. Το παιχνίδι το ξεκινά ένας και η αρχή γίνεται με την αυτοκτονία του ενός, ύστερα από τα συνεχή πειράγματα της υπόλοιπης παρέας. Απαράβατος κανόνας, αν πεθάνει ένας πεθαίνουν όλοι…

Εκείνοι οι έφηβοι με τις τρέλες, τους παρορμητισμούς της νεότητας και τα όνειρα, βρίσκονται αιχμάλωτοι στη παγίδα που οι ίδιοι έστησαν πριν από τόσα χρόνια. Η μάζωξη αυτή όχι μόνο θυμίζει στο καθένα τον προσωπικό του Γολγοθά αλλά γίνεται και η αφορμή για την καταστροφή τους. Η τραγικότητα είναι διάχυτη μέσα στην ταινία. Οι φίλοι που μια φορά το χρόνο βρίσκονται, για να ξεχαστούν και να περάσουν όμορφα, καταλήγουν δέσμιοι των επιλογών τους…

«Είναι καλή η ζωή μου;» Ένα τόσο απλό ερώτημα, μα και τόσο επώδυνο παράλληλα. Οι ήρωες δεν καταφέρνουν να το απαντήσουν αμέσως και μάλλον η απάντηση είναι αρνητική.

Το πέρασμα από τη ξεγνοιασιά των είκοσι, στις υποχρεώσεις των σαράντα κλονίζει τους πρωταγωνιστές. Το «ζω για εμένα» μετατρέπεται σε «ζω για τους άλλους» είτε πρόκειται για οικογένεια, είτε για σχέση, είτε ακόμα και για τη δουλειά.

Το κοινωνικό αυτό θρίλερ θίγει όχι μόνο την παντοτινή φιλία και την αφοσίωση των μελών της παρέας, όχι μόνο την αγάπη και τη θυσία προς το φίλο, αλλά και τη δυστυχία που κρύβει κάθε άνθρωπος μέσα του. Πρόκειται για μια ιστορία που κάνει λόγο για την παραμέληση της προσωπικής ευτυχίας, για το γεγονός ότι οι άνθρωποι συχνά θέτουν στο περιθώριο τα δικά τους θέλω, για την απώλεια της προσωπικής ταυτότητας και τη φθορά που υφίστανται όσο περνούν τα χρόνια, για την απορρόφηση μέσα στην καθημερινότητα και τη ρουτίνα της ζωής.

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης προβάλλει την κρίση της μέσης ηλικίας. Την κρίση που δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να δει ελπίδα και μέλλον μπροστά του, που αισθάνεται πως τα πάντα γύρω του είναι ανιαρά, που κατακλύζεται από νοσταλγία και μελαγχολία για τις χαρές του παρελθόντος, τότε που η ζωή ανοιγόταν μπροστά του και ήθελε να αδράξει τη κάθε μέρα και έκανε όνειρα και περίμενε τη μέρα που θα γινόταν μεγάλος και τρανός και είτε αυτό δεν έγινε ποτέ, είτε έγινε και τελικά δεν ήταν τόσο σπουδαίο, όσο περίμενε…

Μέσα από τους ήρωες, ο καθένας μας βλέπει το ξεθώριασμά του καθώς περνούν τα χρόνια. Δεν πρόκειται για εξέλιξη, ούτε για ομαλή ροή της ζωής, όπως μας καθησυχάζει και μας βολεύει να λέμε. Πρόκειται για ξεθώριασμα. Δεν είναι τυχαίο που όσο κυλά ο καιρός ο άνθρωπος συμβιβάζεται όλο και με λιγότερα, που κάνει εκπτώσεις στις επιθυμίες του, που το πάθος του για ζωή κοπάζει, ώσπου μια μέρα ξυπνά από το λήθαργό του και συνειδητοποιεί ότι έχει μεγαλώσει. Η δυστυχία έρχεται όταν κάνοντας ένα γρήγορο απολογισμό, δεν έχει βιώσει ούτε τα μισά από αυτά που έθεσε κάποτε ως στόχο και δεν κάνουμε λόγο για τους στάνταρ στόχους που βάζουν οι περισσότεροι στη ζωή τους, μα για εκείνους τους μύχιους στόχους, εκείνα τα κρυφά όνειρα, τις μεγάλες φιλοδοξίες…

Το βάρβαρο είναι όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται πως έχει αποτύχει –γιατί περί αποτυχίας πρόκειται – και στρέφεται σε εφήμερες χαρές, που ούτε στο χαρακτήρα του αρμόζουν, ούτε στο αρχικό πλάνο της ζωής του υπήρχαν.

Αγωνιζόμαστε τόσο πολύ και ξοδεύουμε τόσο χρόνο από τη ζωή μας για σπουδές, δουλειά, καριέρα, χρήματα και δόξα, ξεχνώντας ότι η ζωή δεν είναι ατελείωτη και ότι η ευτυχία είναι εκεί δίπλα μας. Στους ανθρώπους που επενδύσαμε συναισθηματικά και μας νοιάστηκαν, σε μια απλή μα και τόσο σύνθετη συνάμα αγκαλιά, σε μια κουβέντα παρηγοριάς, σε ένα χαμόγελο, στα όνειρά μας, που είναι ακόμα εκεί και μας περιμένουν να τα ζήσουμε, σε εκείνα τα αφελή ίσως όνειρα που κάναμε κάποτε.

Γιατί σε μια τόση δα στιγμή είναι η ευτυχία κρυμμένη…

Αν επιθυμείς να διεκδικήσεις υποτροφίες στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, ο Οδηγός Υποτροφιών του citycampus που μόλις κυκλοφόρησε σου προσφέρει ό,τι χρειάζεσαι!

Θέλεις να ενημερώνεσαι έγκυρα και κυρίως έγκαιρα με το πάτημα ενός κουμπιού; Κατέβασε την εφαρμογή μας από το Playstore (citycampus.gr) και διάβασε όλα τα νέα άρθρα εύκολα και γρήγορα!