Επιχειρηματικότητα και Κρίση στην Ελλάδα

Της Χρύσας Παπαδοπούλου

H επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τους μισθούς, τη φορολόγηση και γενικά με την δυσμενή οικονομική κατάστασή της.

Η οικονομική κατάσταση μιας χώρας είναι ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει την επιχειρηματικότητα της, αφού ο οικονομικός παράγοντας επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο την δημιουργία αλλά και την λειτουργία των επιχειρήσεων. Βασικοί οικονομικοί παράγοντες που επηρεάζουν την επιχειρηματικότητα μπορεί να είναι το ποσοστό ανεργίας μιας χώρας, το κατά κεφαλήν εισόδημα, το ποσοστό φορολόγησης, τα επιτόκια δανεισμού καθώς και ο ρυθμός του πληθωρισμού. Έτσι, η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τους μισθούς, τη φορολόγηση και γενικά με την δυσμενή οικονομική κατάστασή της.

Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα αποκλίνει πλέον σημαντικά έναντι των κατώτατων μισθών στις πιο αναπτυγμένες χώρες – μέλη της ΕΕ, που ξεπερνούν τα 1.467 ευρώ. Οι Έλληνες βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται και οδηγούνται στην επιχειρηματικότητα σαν λύση ανάγκης. Σύμφωνα με την Eurostat η διαφορά με τις χώρες του αναπτυγμένου βορρά είναι τεράστια. Στην ενδέκατη θέση από το σύνολο των χωρών της ΕΕ με 684 ευρώ μεικτά, βρίσκεται ο κατώτατος μισθός που χορηγείται στην Ελλάδα, κατά το α’ εξάμηνο του 2016. Σε μία οικονομία, όμως, με χαμηλό εισόδημα, η κατανάλωση και η ζήτηση προϊόντων είναι πολύ χαμηλότερη.

Επίσης, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα που κατά την περίοδο της κρίσης αύξησε την φορολογία των επιχειρήσεων. Αυτό φυσικά είχε και τις ανάλογες συνέπειες, αφού η αύξηση της φορολογίας επιβάρυνε κατά μεγάλο βαθμό, τόσο την κυκλοφορία του χρήματος, όσο και την δυνατότητα των επιχειρήσεων να ανταπεξέρχονται στις οφειλές τους με αποτέλεσμα πολλές επιχειρήσεις να καταφύγουν στην λύση του λουκέτου και οι προοπτικές για επενδύσεις να εξαλειφθούν.

Έτσι εξηγούνται και τα αποτελέσματα της έρευνας του ΙΟΒΕ για την επιχειρηματικότητα, σύμφωνα με την οποία οι Έλληνες επιχειρούν λόγω ανάγκης, για βιοποριστικούς δηλαδή λόγους και όχι επειδή διακρίνουν κάποια ευκαιρία. Αναλυτικότερα, η ελληνική επιχειρηματικότητα λόγω εντοπισμού νέων ευκαιριών είναι στο 30,5%, είναι δηλαδή σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από το διεθνή μέσο όρο, ο οποίος ανέρχεται στο 54,9%. Αντιθέτως, το ποσοστό που επιχειρεί λόγω ανάγκης στην Ελλάδα είναι 43,6%, ποσοστό πολύ υψηλότερο από το μέσο όρο άλλων κρατών (23,9%). Κατά συνέπεια, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης μελών της Ε.Ε. σε όρους επιχειρηματικότητας ευκαιρίας και στην πρώτη θέση της κατάταξης όσον αφορά την επιχειρηματικότητα ανάγκης.