Ρομποτική: Το μέλλον στην αγορά εργασίας

της Ειρήνης Νοταρά

Ζώντας στην αυγή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να δούμε τα σενάρια φαντασίας των παιδικών μας χρόνων να γίνονται πραγματικότητα. Και, ενώ οι δυνατότητες της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης εξελίσσονται μέρα με τη μέρα, φαίνεται ότι ο ενθουσιασμός για το «τι μπορεί να γίνει» συνοδεύεται με μια ανησυχία για το «τι θα γίνει με εμάς».

Πρόκειται για τον γνωστό φόβο αντικατάστασης από τις μηχανές. Η συνταγή είναι παλιά: Όταν κάτι νέο έρχεται, σπάνια υπάρχει χώρος για το παλιό status quo να λειτουργήσει. Οι προηγούμενες βιομηχανικές επαναστάσεις έφεραν το τέλος πολιτικών και οικονομικών συστημάτων και την κατάργηση ολόκληρων επαγγελματικών κλάδων. Τα πράγματα και εδώ δεν θα είναι πολύ διαφορετικά. Σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη μεταλλασσόμενη φύση της εργασίας (The changing nature of work, 2019), οι δουλειές των σημερινών μαθητών του Δημοτικού δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη. Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι πρέπει να πανικοβαλλόμαστε ή να φτιάχνουμε σενάρια καταστροφής. Το αντίθετο μάλιστα. Αν και προβλέπεται ότι 75 εκατομμύρια θέσεις εργασίας θα καταργηθούν, άλλες 133 εκατομμύρια θα έρθουν να καλύψουν το κενό.

Οι κλάδοι που θα δεχτούν την μεγαλύτερη αλλαγή είναι ο τομέας των μεταφορών, του εμπορίου, της υγείας, της διακυβέρνησης και σε μικρότερο βαθμό της εκπαίδευσης. Φαίνεται, μάλιστα, ότι επιχειρήσεις συμπεριλαμβάνουν ήδη τον αυτοματισμό στα μελλοντικά σχέδια τους. Η έρευνα «Humans Wanted, Robots Need You», που εξήχθη από την Manpοwer έχει αισιόδοξα αποτελέσματα για την Ελλάδα, σχετικά με την ενσωμάτωση των ρομπότ στην εργασία: λαμβάνοντας υπόψη 309 εταιρείες, τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν πως το 70% σχεδιάζει να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εργαζομένων, το 16% να τον αυξήσει, ενώ μόλις το 12% να τον μειώσει. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι και ακόμη και σε μια πιο εύθραυστη οικονομία, όπως η ελληνική, η ρομποτική μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά και ευεργετικά, ανοίγοντας νέα μονοπάτια για τους εργαζόμενους της. Οι μηχανές δεν είναι υποκατάστατο, αλλά συνεργάτης του ανθρώπου.

Τι σημαίνει αυτό για τους νέους εργαζόμενους;

Μέσα σ’ αυτές τις εξελίξεις, σημαντικά προσόντα είναι η προσαρμοστικότητα και η ευελιξία. Αυτό, περισσότερο απ’όλα συνεπάγεται την λήψη των κατάλληλων δράσεων για την απορρόφηση των τριβών. Στα επόμενα χρόνια μάλλον αναγκαία θα αποδειχτεί η επανεκπαίδευση και η τεχνική κατάρτιση, ακόμη και από το Δημοτικό.

Όπως αναφέραμε και πριν, η πορεία προς την 4η Βιομηχανική επανάσταση έχει ξεκινήσει ήδη, χωρίς ενδείξεις σταματημού. Αν και δεν μπορεί να κανείς να ξέρει πού θα μας οδηγήσει, ένα πράγμα είναι σίγουρο, ότι πολλές από τις πτυχές τις ζωής, όπως τις ξέρουμε σήμερα, δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες. Η πρόοδος είναι αναπόφευκτη αλλά η αλλαγή όχι απαραίτητα κακή, ειδικά αν ξέρουμε πώς να την χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας. Αυτό, άλλωστε, είναι και το θέμα του 1ου συνεδρίου του Citycampus, «4η Βιομηχανική Επανάσταση: Οι Νέες Τεχνολογικές Τάσεις»: οι αλλαγές που θα επιφέρουν οι νέες τεχνολογίες, πώς θα μας επηρεάσουν και πώς μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της νέας εποχής. Για το περιεχόμενο του Συνεδρίου, τους ομιλητές, αλλά και τις δηλώσεις συμμετοχής, πάτησε εδώ.

Θέλεις να ενημερώνεσαι έγκυρα και κυρίως έγκαιρα με το πάτημα ενός κουμπιού; Κατέβασε την εφαρμογή μας από το Playstore (citycampus.gr) και διάβασε όλα τα νέα άρθρα εύκολα και γρήγορα!