Συνέντευξη με τον Λευτέρη Τριανταφυλλίδη, πρωταγωνιστή της θεατρικής παράστασης «Κάθε 2η Τρίτη»
Μέσα από την ιστορία του Μάρκου, της Τερέζας και της Σεραφίνας, προβάλλονται με έναν αρκετά ωμό τρόπο τα προβλήματα των ανθρώπινων σχέσεων στη σύγχρονη εποχή. Άνθρωποι – αντικείμενα που υποκαθίστανται με μεγάλη ευκολία, σχέσεις απρόσωπες, και εσωτερική πάλη είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία της παράστασης. Με το τέλος να μας αφήνει με την απορία για την κατάληξη των ηρώων ή καλύτερα με τη δυνατότητα να διαλέξει ο κάθε θεατής το τέλος, η σκέψη που γεννάται είναι μία: πρέπει να επιλέγεις μόνος το δρόμο σου, πρέπει να αγαπάς και να αγαπιέσαι γιατί δεν είσαι αντικείμενο κανενός!
Μετά το πέρας της παράστασης, ο Λευτέρης Τριανταφυλλίδης, ο ηθοποιός που ενσάρκωνε τον Μάρκο, μας παραχώρησε συνέντευξη και μας μίλησε τόσο για την εμπειρία και τα συναισθήματά του αναφορικά με την παράσταση όσο και για τα μελλοντικά του σχέδια:
Τον Αστέρη, το σκηνοθέτη της παράστασης, τον γνώρισα τυχαία το καλοκαίρι σε μία κατασκήνωση όπου δουλέψαμε μαζί. Έμαθα για το θεατρικό εργαστήρι του, ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε και στους 2 – 3 μήνες μου είπε ότι θα κάνει οντισιόν για τον Μάρκο. Πήγα από τους τελευταίους, του άρεσα και με πήρε.
Η παράσταση προβάλλει τα προβλήματα των ανθρώπινων σχέσεων. Πιστεύεις ότι επηρέασε τους θεατές που την παρακολούθησαν και αν ναι, πώς;
Μέσα από τα λεγόμενα τους, ναι. Η παράσταση έχει πολλές ψυχολογικές και συναισθηματικές διακυμάνσεις. Ο κόσμος συγκινείται, γελάει, προβληματίζεται. Ειδικά σε μία εποχή που δεν ξέρουμε τι συμβαίνει, σκεφτόμαστε μήπως όντως έτσι είναι οι σχέσεις.
Έχεις κοινά στοιχεία με τον Μάρκο, τον χαρακτήρα που υποδύεσαι;
Έχω αρκετά κοινά στοιχεία με τον Μάρκο. Καταρχάς, είμαστε δύο νέα άτομα γεμάτα ενέργεια και θέληση. Παρ’ όλη την αφέλεια και την αναισθησία που δείχνει να έχει, ο Μάρκος είναι αρκετά πονηρός και ξέρει τι κάνει. Συνειδητά έχει επιλέξει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Όμως ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα φύγει από αυτό και ίσως αυτό δείχνει το τέλος.
Δεν αντιμετώπισα καμία δυσκολία. Οι πρόβες διήρκεσαν περίπου δύο μήνες και με την ομάδα είχαμε από την αρχή μία απίστευτη χημεία. Ήταν μία άριστη συνεργασία.
Σήμερα ήταν η τελευταία παράσταση. Ποια είναι τα συναισθήματά σου;
Ήταν ένα πολύ όμορφο ταξίδι, αν και μικρό. Θα μπορούσαμε να τα πάμε καλύτερα ή χειρότερα, κανείς δε ξέρει. Εμείς, όμως, είμαστε πολύ ικανοποιημένοι.
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Στις 17 Απριλίου έχουμε μία παράσταση με το θεατρικό εργαστήρι του Αστέρη, όπου θα παίξω ένα μονόπρακτο. Σαν Λευτέρης ήμουν και σε μία άλλη παραγωγή, η οποία δυστυχώς αναβλήθηκε και θα ανέβει μάλλον το Σεπτέμβρη. Ασχολούμαι, επίσης, πολύ με τον κινηματογράφο. Κάνω και δικά μου projects με φίλους μου. Τέλος, προετοιμάζομαι για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.