Βιβλιοκριτική: Ο Μεγάλος Αποχαιρετισμός
Ο συγγραφέας
Υπόθεση
Ο “Μεγάλος Αποχαιρετισμός” (“The long Good – bye”) δημοσιεύθηκε το 1953 και βραβεύτηκε με το Βραβείο Έντγκαρ ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς.
Ο μοναχικός ντεντέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου συναντά τον Τέρι Λένοξ σε ένα μπαρ όπου η γυναίκα του Σίλβια, τον παρατά μεθυσμένο και φεύγει με την εντυπωσιακή Ρολς Ρόις της. Ο Μάρλοου, αν και ξέρει ότι δεν πρέπει να μπλέξει με μεθυσμένο, αναλαμβάνει να τον βοηθήσει και τότε ξεκινά μια επικίνδυνη φιλία. Ο Τέρι Λένοξ, αδέκαρος και παντρεμένος με το χρήμα της συζύγου του, βρίσκεται κατηγορούμενος για τον θάνατό της. Με την βοήθεια του Μάρλοου αποδρά στο Μεξικό όπου λίγο αργότερα βρίσκεται νεκρός. Η αστυνομία έχει τον δολοφόνο της πλούσιας Σίλβια Λένοξ νεκρό και η υπόθεση κλείνει. Όχι, όμως, και για τον Φ. Μάρλοου. Η συνάντησή του με την εντυπωσιακή Αϊλιν Ουέιντ και τον αλκοολικό και διάσημο συγγραφέα σύζυγό της, θα του ανοίξει την πόρτα σε έναν κόσμο γεμάτο χρήμα, λαγνεία και καταχρήσεις. Οι αποκαλύψεις ακολουθούν η μία την άλλη και ο Μάρλοου κρατά ακόμα το “πορτρέτο του Μάντισον” προσπαθώντας να φτάσει στην αλήθεια. Όλα παίρνουν τον δρόμο τους όταν – μεταξύ άλλων – μαθαίνει πως ο Ουέιντ υπήρξε εραστής της Σίλβιας Λένοξ.
Γιατί να το διαβάσεις
Ο Μεγάλος Αποχαιρετισμός είναι μια σκληρή αστυνομική ιστορία, ενός είδους του οποίου ο Τσάντλερ υπήρξε δημιουργός. Υπάρχει διάχυτος κυνισμός και μελαγχολία που καταφέρνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο. Η αίσθηση του αναπόφευκτου που υπάρχει καθώς εκτυλίσσονται τα γεγονότα αποκαθίσταται από την τελική λύτρωση. Ο έρωτας αγγίζει για λίγο τους πρωταγωνιστές αλλά εξαφανίζεται στον βωμό της παροδικής έξαψης. Υπάρχει έμμεση αφοσίωση στην αξία της φιλίας που αν και φαίνεται επιφανειακή, είναι κάθε άλλο παρά αδιάφορη. Ο Τσάντλερ ανάμεσα σε φόνους, ξύλο, “σκληρούς μπάτσους” και “φαντασμένους νεόπλουτους”, αναδεικνύει την αξία ενός πιστού φίλου. Αξίζει να διαβάσεις το συγκεκριμένο βιβλίο – κατά προτίμηση κάποιο χειμωνιάτικο βράδυ – μόνο και μόνο για τον τρόπο που εξελίσσονται απρόσμενα δύο διαφορετικές ιστορίες με κοινό υπόβαθρο. Και που ξέρεις, ίσως βρεθείς κι εσύ να πίνεις Τζιν-Φις στου Βίκτορ μαζί με έναν σκληρό ντεντέκτιβ.

