Θάνατος στην άσφαλτο: Οδική παιδεία στην Ελλάδα απούσα 

του Μάριου Κωστόπουλου

 

Οδική παιδεία. Δύο λέξεις ασύνδετες στη χώρα μας, γιατί τα γεγονότα δείχνουν ότι όχι μόνο δεν υπάρχει παιδεία, αλλά ούτε ενδιαφέρον για τα βασικά. Δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιος κώδικας για να μην υπερβαίνεις το εκάστοτε όριο ταχύτητας, να μην οδηγείς κουρασμένος, νευριασμένος, στενοχωρημένος, αν είναι να θέτεις σε κίνδυνο όποιον βρεθεί στο διάβα σου, και κυρίως μεθυσμένος. Να μην καβαλάς πεζοδρόμια, να μην κάνεις παράνομες προσπεράσεις σε καμία περίπτωση, να μην σταματάς πάνω σε διαβάσεις πεζών, να μην μιλάς στο κινητό, να μην αγνοείς τις ταμπέλες STOP, να μην περνάς με κόκκινο, και προπάντων να φοράς ζώνη, κράνος. Όλα αυτά υπάρχουν στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας βέβαια, και οι παραβάσεις, αναλόγως το βεληνεκές τους, τιμωρούνται (υποτίθεται). Αυτό όμως δεν φαίνεται να απασχολεί την πλειοψηφία με τα ζοφερά αποτελέσματα να είναι εμφανή.

Όσο και αν προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας, οι αριθμοί δεν ψεύδονται ποτέ. Αρχικά, έχουμε καπαρώσει την τρίτη θέση στα θανατηφόρα τροχαία ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για την ιστορία στην πρώτη θέση είναι η Ρουμανία και στη δεύτερη η Λιθουανία. Τα τελευταία 50 χρόνια (μέχρι το 2015) είχαμε 120.000 νεκρούς, 350.000 αναπήρους και 2.000.000 τραυματίες μόνο από τροχαία ατυχήματα! Είναι πραγματικά εξωφρενικό. Αυτά τα νούμερα είναι τα επισήμως καταγεγραμμένα. Στη χώρα μας όμως, ξέρουμε πως πολλά περιστατικά κανονίζονται «εκ των έσω», με την κλασική δικαιολογία «που να τρέχουμε τώρα με ασφάλειες και αστυνομίες», ειδικά στην επαρχία όπου ο άγραφος νόμος αυτός, αποτελεί δόγμα.

Σύμφωνα με την Eurostat, 8 από τις 13 περιφέρειες της Ελλάδας κατατάσσονται μεταξύ των 20 πιο επικίνδυνων στην Ευρώπη, ενώ επτά από αυτές βρίσκονται στις δέκα πρώτες. Ενδεικτικά, το 2014 «πρωταθλήτρια» αναδείχτηκε η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, ενώ έναν χρόνο νωρίτερα «κονταροχτυπιούνταν» για την πρώτη θέση οι Περιφέρειες Ιονίων Νήσων, Στερεάς και Δυτικής Ελλάδας ενώ με μικρή διαφορά ακολουθούσαν οι Περιφέρειες Πελοποννήσου και Ηπείρου. Η Αττική είναι μια κατηγορία από μόνη της, με τις μεγάλες λεωφόρους, την έντονη νυχτερινή ζωή, τους παράνομους αγώνες σε διάφορα σημεία της και τα γρήγορα αυτοκίνητα(όσο πιο πλούσιος, τόσο πιο γρήγορο του αυτοκίνητο, και πιστέψτε με, παρά την κρίση, υπάρχουν πολλές εύπορες συνοικίες στην Αττική) να κάνουν τη «δουλειά». Παράλληλα όμως, τα νησιά περίοδο καλοκαιρινών διακοπών, κρύβουν αρκετό θάνατο στην άσφαλτο. Καμία ή ελάχιστη σήμανση, ο άγραφος νόμος των ντόπιων που ξέρουν τους δρόμους σαν την βραδινή προσευχή τους, συνδυαζόμενα με τους τουρίστες, που εκείνη την εποχή στον οργανισμό τους ρέει περισσότερο αλκοόλ απ’ ότι αίμα, με τα νοικιασμένα οχήματα τους, οδηγούν αναπόφευκτα στο δυστύχημα. Σημείωση, όποιος έχει πάει διακοπές σε ελληνικό νησί ξέρει πως ο καθένας στην κυριολεξία μπορεί να νοικιάσει ένα όχημα, με μόνο κριτήριο την κάλυψη του απαραίτητου ποσού.

Για το πρώτο εξάμηνο του 2017, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της τροχαίας, έχουμε 317 θανάτους, 306 βαριά τραυματίες και 5,635 ελαφρά τραυματίες, ανεξαρτήτως ηλικιακής ομάδας. Παρ’ όλο που αυτά τα νούμερα είναι θλιβερά, η Ελλάδα παρουσιάζει πτωτική τάση στα αυτοκινητιστικά κάθε χρόνο που περνάει. Με λίγη μελέτη όμως τα νούμερα, προκύπτει ότι αυτό οφείλεται στην οικονομική κρίση στην οποία εισήλθε η χώρα από το 2008 και μετά. Ενδεικτικά, από το 2003 μέχρι το 2007 οι θάνατοι κυμαίνονται στα 1.640 άτομα, το 2008 ο αριθμός έπεσε στα 1.553 και το 2015 έφτασε στα 793, εξαιτίας της μειωμένης χρήσης των οχημάτων από τους πολίτες. Αν πιστέψουμε ότι η βελτίωση του οδικού δικτύου οδήγησε στην μείωση των θανάτων, τότε εθελοτυφλούμε. Εδώ, ένας ανοιχτός, πλατύς, καλοστρωμένος δρόμος, αποτελεί μια αφορμή παραπάνω για να δοκιμάσουμε τις «αντοχές» του οχήματός μας, έτσι δεν είναι;

Είναι κατανοητό ότι η διαρκής παρακολούθηση των τεκτενόμενων με μορφή στατιστικών είναι δύσκολη. Επειδή όμως υπάρχουν περαιτέρω σοκαριστικοί αριθμοί, και ας είναι από μετρήσεις του 2015, θα παρατεθούν παρακάτω, γιατί δεδομένης της κατάστασης δεν θα διαφέρουν και πολύ τη στιγμή που μιλάμε. Τους περισσότερους θανάτους τους είχαμε σε άτομα άνω των 55 ετών, φτάνοντας στους 291, αποτελώντας το 30% των συνολικών αποθανόντων. Η επιθετική οδήγηση, η κόπωση αλλά και η υπερβολική ασφάλεια(!), κύρια αίτια θανάτου. Παρ’ όλα αυτά, στις ηλικίες 15-29, τα τροχαία αποτελούν πρώτη αιτία θανάτου, με το 50% των περιπτώσεων αυτών να είναι υπό την επήρεια αλκοόλ και άλλων ουσιών. Δεύτερη αιτία στις ηλικίες 5 έως 14, και τρίτη στις ηλικίες 30-44. Δηλαδή όταν ένας γονιός οδηγεί με το παιδί του μέσα στο όχημα (ή πάνω), πιθανότερο είναι να πεθάνει το παιδί παρά αυτός! Πραγματικά ανήκουστο.

Ναι, ο Κ.Ο.Κ.,  θα γίνει πιο αυστηρός και θα πέσει πέλεκυς. Θα μπορούσα να απαριθμήσω τις αλλαγές εδώ. Και; Αν δεν εφαρμοσθούν πρακτικά, δώρον άδωρον. Το θέμα είναι τι μας οδηγεί σε μια τέτοια ακραία οδική συμπεριφορά. Τα νεύρα που σου δημιουργεί η δουλειά, το σπίτι, ακόμα και η κοινωνία, γιατί έχεις την ανάγκη να τα διοχετεύσεις στην άσφαλτο; Επειδή εσένα η ζωή σου είναι να πιάσεις 250 με τη μηχανή, πρέπει να αφαιρέσεις μια αθώα ζωή άδικα, πόσο μάλλον πεζού; Η μόνη έκκριση αδρεναλίνης στον οργανισμό σου, μέσα στη μιζέρια που ζεις, είναι να αντιγράφεις το «Fast and Furious» στην παραλιακή το Σάββατο, πιάνοντας 150 και μη λογαριάζοντας κανέναν. Ειδικά αν είναι μετά από διασκέδαση στην πολυτάραχη ελληνική νύχτα, έχοντας και συνοδηγό άτομο που θες να εντυπωσιάσεις, τα 150 γίνονται 200, όλα τα κόκκινα πράσινα και οι υπόλοιποι που χρησιμοποιούν το οδικό δίκτυο εκείνη την ώρα απλά δεν υπάρχουν. Φιλική συμβουλή: αν το άτομο που έχεις δίπλα σου εκείνη την ώρα, για να το κερδίσεις, εντυπωσιάζεται από αυτά, τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς. Με τα πόδια.

Συνοψίζοντας, ειλικρινά συγγνώμη, σε όσους φτάσατε μέχρι εδώ, για το μακροσκελές άρθρο και ενίοτε, για την σκληρή γλώσσα. Μερικά στατιστικά θα μπορούσαν να μην αναφερθούν. Έτσι όμως θα αλλοιωνόταν η τραγικότητα της κατάστασης. Μακάρι να μπορούσα να γράψω ότι όλα είναι παραμυθένια. Θα ήταν ψέματα. Και ένα τόσο ζοφερό και λεπτό θέμα πρέπει να εμπεριέχει μόνο αλήθεια. Η μείωση στη θνησιμότητα μην σας ξεγελάει. Απλά μας τη «χάλασε» η οικονομική κρίση, και δεν μπορούμε να ικανοποιήσουμε την ματαιοδοξία μας όσο συχνά όπως πριν. Όταν μας δίνεται η ευκαιρία, τα αποτελέσματα εμφανή. Απλά την επόμενη φορά που θα οδηγήσετε μηχανή χωρίς κράνος, θα «τρέξετε» με 200 ή θα ανεβάζετε story στο Instagram το δρόμο που οδηγείτε με το σκυλοτράγουδο να παίζει στο background, να θυμάστε αυτό: Δεύτερη ζωή δεν έχει, ούτε για εσάς ούτε για αυτόν που θα πάρετε στο λαιμό σας. Όχι τίποτα άλλο, δεν θα θυμάται και κανείς μετά από 2 μέρες εκείνη την Παρασκευή που έπιασες 200 στην Εθνική Οδό. Μόνο οι δικοί σου θα θυμούνται που πέθανες. Αυτά.

Αν επιθυμείς να διεκδικήσεις υποτροφίες στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, ο Οδηγός Υποτροφιών του citycampus που μόλις κυκλοφόρησε σου προσφέρει ό,τι χρειάζεσαι!

Θέλεις να ενημερώνεσαι έγκυρα και κυρίως έγκαιρα με το πάτημα ενός κουμπιού; Κατέβασε την εφαρμογή μας από το Playstore (citycampus.gr) και διάβασε όλα τα νέα άρθρα εύκολα και γρήγορα!