Job Fair Athens: Βρες δουλειά, ενημερώσου για το μέλλον!

του Μάριου Κωστόπουλου

Το event πραγματοποιήθηκε στις 26 και 27 Απριλίου στο Ζάππειο Μέγαρο

Έχεις τελειώσει τη σχολή. Πήρες πτυχίο. Με καλό βαθμό κιόλας. Οι κόποι χρόνων ανταμείφθηκαν. Και τώρα τι; Πιστεύεις ότι είσαι έτοιμος να κάνεις το επόμενο βήμα ή το μέλλον σε αγχώνει; Πράγματι, η εργασιακή πραγματικότητα στην Ελλάδα είναι δύσκολη και ενίοτε σκληρή. Όλοι θέλουν να είναι όσο πιο ετοιμοπόλεμοι γίνεται πριν κάνουν το πρώτο επαγγελματικό τους βήμα. Είτε συμμετέχοντας σε σεμινάρια διδακτικού χαρακτήρα, με γνώσεις και δεξιότητες που δε προσφέρονται στο πανεπιστήμιο, είτε πηγαίνοντας σε διάφορα events που ενημερώνουν για το «τι υπάρχει εκεί έξω». Ένα τέτοιο event είναι και το Job Fair Athens, το οποίο παρακολούθησα για λογαριασμό του citycampus.gr και οφείλω να ομολογήσω ότι η εμπειρία ήταν άκρως διδακτική.

Τι είναι;

Εν τάχει, το Job Fair Athens είναι ένα event, που συνδέει άριστα την πανεπιστημιακή με την εργασιακή κοινότητα. Διοργανώνεται από την EESTEC Τοπική Επιτροπή Αθήνας του ΕΜΠ. Η απαρχή του χρονολογείται από το 2011, χωρίς να υπάρχει χρονιά μη οργάνωσης μέχρι σήμερα. CV Corner, ομιλίες, εταιρικά περίπτερα, mock interviews, workshops, αποτελούν κάποιες από το αμάλγαμα επιλογών που είχε ο επισκέπτης στη διάθεση του. Το clue της υπόθεσης είναι η πληθώρα εταιριών που με τα εταιρικά περιπτερά τους είχαν κατακλύσει το χώρο του Ζαππείου (χώρος διεξαγωγής της εκδήλωσης), όπου μπορούσες με το βιογραφικό στο χέρι να πας και να ζητήσεις δουλειά. Απλά και με συνειδητοποιημένο θράσος. Και φυσικά, όλο αυτό δε θα μπορούσε να υλοποιηθεί χωρίς τη βοήθεια εκατοντάδων εθελοντών, οι οποίοι κάνουν πράξη ένα καινοτόμο εγχείρημα 8 έτη συναπτά.

Η πυραμίδα αρμοδιοτήτων για την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης είχε πολλά τμήματα, καθένα εξίσου σημαντικό με το δικό του τρόπο. Αρχικά θα ξεκινήσουμε μιλώντας με τα τρία εκ των τεσσάρων οργανωτικών μελών, τα «μεγάλα κεφάλια». Συγκεκριμένα είναι ο Κοσμάς Στεφανόπουλος ως Head Organizer, η Βασιλική Παπακώστα ως Public Relations Coordinator και η Χαρά Ζωιτάκη ως Delegate Experience Coordinator. Φοιτούν και οι 3 στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στο ΕΜΠ.

Tί έχεις να πεις σε όλους τους φοιτητές που ήρθαν σήμερα εδώ, όντας στην καρδιά του event, ως βασικό οργανωτικό μέλος;

Α. Κοσμάς: Γενικά πρέπει να έχουν πίστη στις δυνάμεις τους και να μην επαναπαύονται στην άνεση που ενδεχομένως προσφέρει το πανεπιστήμιο. Να ψάχνονται, να ενημερώνονται για τις σύγχρονες τάσεις και τις ευκαιρίες που ανοίγονται, οι οποίες είναι πέρα από τους ορίζοντες του ελληνικού πανεπιστήμιου. Και κυρίως, να μη φοβούνται να διεκδικήσουν αυτά που αξίζουν. Όλες οι εταιρίες που βρίσκονται σήμερα εδώ, έχουν ανοικτές θέσεις πρακτικής και εργασίας, και αναζητούν τους απόφοιτους, περισσότερο απ’ όσο οι απόφοιτοι αναζητούν τις εταιρίες. Πραγματικά οι ευκαιρίες είναι πάρα πολλές.

Ποιό το όραμα που προσπαθείτε να υλοποιήσετε μέσω του event, σε σχέση με την εργασιακή κατάσταση στην Ελλάδα, αφού ξεκίνησε σε περίοδο κρίσης το 2011, και συνεχίστηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της μέχρι και σήμερα;

Α. Βασιλική: Τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα από το 2011, από άποψη ευκαιριών. Ε, από άποψη χρημάτων, έτσι και έτσι(γελάει). Οι εταιρίες ψάχνουν νέους να ενισχύσουν το έμψυχο δυναμικό τους, πράγμα που φαίνεται από τον αριθμό αυτών που συμμετέχουν ως χορηγοί επικοινωνίας.
Α. Χαρά: Μάλιστα υπήρχε και λίστα αναμονής. 50 είναι οι φετινές. 124 εταιρίες έχουν στηρίξει συνολικά το event από την αρχή του. Σε αυτό τον τομέα υπάρχει μεγάλη ανάπτυξη. Από τις 50 φαντάσου, οι 32 έρχονται σχεδόν κάθε χρόνο
Α. Κοσμάς: Οι εταιρίες κατατάσσονται σε χρυσούς, ασημένιους plus, ασημένιους και απλούς χορηγούς επικοινωνίας. Η διαφορά έγκειται στη χωρική διάταξη και στη χρηματική προσφορά για συμμετοχή. Δηλαδή προτεραιότητα διάταξης στο χώρο και μεγαλύτερο εταιρικό περίπτερο.

Υπάρχει περίπτωση δηλαδή, ο επισκέπτης να μην προχωρήσει μέχρι τέλους στο χώρο, αν εντυπωσιαστεί με τα μεγάλα εταιρικά περίπτερα που είναι τοποθετημένα στην αρχή. Κάτι σαν το ζαχαροπλαστείο. Τα φανταχτερά γλυκά, μπροστά μπροστά στη βιτρίνα.

Α. Και οι τρεις: Κάπως έτσι(γελάνε).

Συνεχίζει για το όραμα η Βασιλική: Μια ομάδα φοιτητών προβληματιζόταν για το τι θα ακολουθήσει μετά την αποφοίτησή τους, ποια θα ήταν τα επόμενα βήματα. Και προφανώς δεν ήξεραν. Το πανεπιστήμιο δεν μας δίνει εξ’ ολοκλήρου τα εφόδια για το τι θα δούμε μετά το πολυπόθητο πτυχίο, μόνο τη γνώση. Οπότε αποφάσισαν να οργανώσουν ένα event, φέρνοντας επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα σε επαφή με τους φοιτητές. Όραμα λοιπόν, είναι όλοι οι φοιτητές να επιλέξουν μια επαγγελματική σταδιοδρομία που πραγματικά επιθυμούν, και όχι επειδή μια θέση είναι ανοιχτή, να την πάρουν.
Χαρά: Και τι δεξιότητες απαιτούνται κατά τη διάρκεια αυτής της σταδιοδρομίας. Π.χ. Το κομμάτι ευθύνης μου, είναι όλες οι δράσεις που ενημερώνουν τον επισκέπτη, να αναπτύξει τα employability και soft skills του. Διότι μόνο από τέτοιες δράσεις ή και σεμινάρια μπορεί να επιτευχθεί αυτό.

Δηλαδή, «σκάει μύτη» κάποιος με το βιογραφικό του και μπορεί να βρει δουλειά;

Α. Ομόφωνα: Ναι, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετέχει μια εταιρία, να προσφέρει θέσεις για εργασία ή πρακτική άσκηση.

Το event δεν δίνει πιστοποιητικό παρακολούθησης. Τι νοοτροπία προσπαθείτε να περάσετε με την κίνηση αυτή; Ειδικά σε μια εποχή που όλοι κοιτάνε το «χαρτί».

Α. Κοσμάς: Έχουμε αρχίσει να περνάμε σε μία εποχή που πρέπει να είσαι σε θέση να υποστηρίξεις τους ισχυρισμούς στο βιογραφικό σου. Δε φτάνει μόνο να το έχεις. Και το βλέπουμε σε πολλά σύγχρονα επαγγέλματα αυτό(π.χ πληροφορικάριος). Πιστεύουμε ότι ο εθελοντής ή ο επισκέπτης έχει πολλά περισσότερα να κερδίσει , ζώντας το event, συμμετέχοντας σε αυτό 100%, χωρίς να έχει ως αυτοσκοπό να πάρει μία βεβαίωση που θα αποδεικνύει ότι απλά ήρθε. Τα ουσιαστικά εφόδια που αποκτάς είναι πολλά περισσότερα από το χαρτί.

Η επιλογή του εξωτερικού είναι πρώτη για πολλούς φοιτητές, φαίνεται και στα στατιστικά. Τι έχετε να πείτε σε όλους αυτούς που το σκέφτονται; Καθίστε και προσπαθήστε το εδώ ή προσπαθήστε το όπου και αν είναι;

Α. Βασιλική: Ανάλογα τι θέλει ο καθένας. Είμαστε πολίτες του κόσμου. Δεν είναι υποχρεωμένος κανένας να μείνει για πάντα στην Ελλάδα. Πολύς κόσμος θέλει να δει τι υπάρχει έξω από την ελληνική καθημερινότητα, να μάθει, και μετά να γυρίσει πίσω και να τα εφαρμόσει. Προσωπικά δεν είμαι αρνητική στο να φύγει κάποιος. Προπάντων όμως, θέλω οι νέοι να μη νομίζουν ότι δεν υπάρχει μέλλον στην Ελλάδα. Να μην είναι το εξωτερικό μονόδρομος. Υπάρχουν ευκαιρίες εδώ.

Προφανώς και μπορείς να πετύχεις ανεξαρτήτως χώρας. Απλά υπάρχει κόσμος που πρέπει να φύγει και δε θέλει. Τον πιάνει το φιλότιμο, ότι η προσπάθεια που κατέβαλε δεν αναλογεί με την αμοιβή εδώ. Πιστεύει ότι η εργασία που μπορεί να παράγει, και ο κόπος που έχει κάνει για να φτάσει ως εδώ, πρέπει να αμείβονται περισσότερο, και όχι 500-600 ευρώ.

Α. Κοσμάς: Μέσα υπάρχουν εταιρίες που δίνουν μισθό πολύ μεγαλύτερο από 500-600 ευρώ. Στο χέρι μας είναι να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες που υπάρχουν. Υπάρχει ελπίδα και αυτό αποδεικνύεται στην αυξημένη κινητικότητα των εταιριών όσον αφορά τις προσλήψεις.

Κοσμάς: Επίσης το event, εκτός από την επικέντρωση στο φοιτητή που κάνει τα πρώτα του βήματα στην αγορά εργασίας, επικεντρώνεται και στον τομέα της επιχειρηματικότητας. Διότι δεν υπάρχει η εργασία σε μια εταιρία μόνο, αλλά και να δημιουργήσεις κάτι δικό σου. Γι’ αυτό δίνουμε πολύπλευρα ερεθίσματα, με προσπάθεια να ταιριάζουν στο προφίλ κάθε επισκέπτη.

Και τέλος, μια φράση που να εκφράζει την ουσία του όλου εγχειρήματος;

Α. Ομόφωνα: One event, unlimited opportunities.

CV Corner

Χώρος, όπου μεταπτυχιακοί φοιτητές του ΟΠΑ στον τομέα του HR, έδιναν συμβουλές για το πως πρέπει να είναι ένα σωστό βιογραφικό. Οποιοσδήποτε επισκέπτης είχε κλείσει ραντεβού διαδικτυακά, μέσω της σελίδας του Job Fair Athens, μπορούσε να ακούσει αυτές τις συμβουλές διά ζώσης. Επίσης, μπορούσε να τσεκάρει και το δικό του βιογραφικό, αν ταίριαζε με το προτεινόμενο μοτίβο και αν υπήρχαν τυχόν λάθη και ατέλειες. Μίλησα, λοιπόν, με τη Γωγώ, που οι απόψεις και οι συμβουλές της ήταν τουλάχιστον καίριες.

Υπάρχουν φοιτητές που αμφιταλαντεύονται στο αν θα κάνουν μεταπτυχιακό. Τι θα τους έλεγες για να τους βοηθήσεις να αποφασίσουν.

Α: Είναι ο καθρέπτης των ικανοτήτων και της προσωπικότητάς σου. Για έναν φοιτητή είναι εξαιρετικό εργαλείο.

Δηλαδή αν ήταν να το πεις λογοτεχνικά, θα έλεγες ότι είναι μια ευκαιρία να ξεφύγεις από τη χαοτική θάλασσα του προπτυχιακού;

Α: (Γελάει). Ναι ξεκάθαρα.

Συνεχίζει λέγοντας: Το μόνο που πρέπει να προσέξεις, είναι ότι αφού έφτασες ως εδώ και αποφάσισες να διαλέξεις το δρόμο του μεταπτυχιακού, πρέπει με κριτική σκέψη να αποφασίσεις ΕΣΥ(ναι ο τόνος της τα αξίζει τα κεφαλαία) τι αντικείμενο θα πραγματεύεται. Αυτόνομα. Να μην σου το υποβάλουν έμμεσα, οι οικονομικές, εργασιακές, κοινωνικές, ακόμα και οικογενειακές συνθήκες.

Ένα καλό μεταπτυχιακό, ανεβάζει και το βιογραφικό. Ποια χρήσιμα tips έχεις να δώσεις στους απανταχού φοιτητές και απόφοιτους αναγνώστες μας;

Α: Το πιο σημαντικό είναι να παρουσιάζουμε την αλήθεια. Πάντα. Προσαρμόζουμε το βιογραφικό στην κάθε θέση που μας ενδιαφέρει. Αναλύουμε καθήκοντα και δεξιότητες για κάθε θέση εργασίας. Να περιέχει 5 ενότητες: Προσωπικά Στοιχεία, Εκπαίδευση, Επαγγελματική Εμπειρία, Δεξιότητες, Ενδιαφέροντα και Δραστηριότητες. Επίσης άκρως σημαντικό είναι να τονίζουμε τις επιτυχίες και τα επιτεύγματα που συνοδεύουν κάθε εργασιακή εμπειρία που είχαμε. Να παρουσιάζουμε πρώτα τις πιο σημαντικές πληροφορίες, δίνοντας έμφαση με τη χρήση bullets. Να φροντίζουμε να είναι ελκυστικό και ευανάγνωστο. Δηλαδή να έχει ίδια και κατάλληλη γραμματοσειρά, κενά ανάμεσα στις ενότητες και να μην πιάνει περισσότερο από μία σελίδα. Και προπάντων, απαντάμε στη γλώσσα της αγγελίας. Αυτό ισχύει και για το cover letter, εκτός από το CV. Και τέλος να θυμόμαστε, ότι κάθε δουλειά έχει θέση στο CV αρκεί να δείχνει τι έμαθες και πώς αυτό θα χρησιμεύσει στον τωρινό εργοδότη σου.

Mock Interviews

Έχεις πάρει την απόφαση να βρεις δουλειά, και μετά από μια ενδελεχή έρευνα βρήκες την εταιρία που ικανοποιεί τις εργασιακές επιθυμίες και απαιτήσεις σου. Έχεις κλείσει την απαραίτητη συνέντευξη εργασίας, το «δοκιμαστικό». Το άγχος της πρώτης φοράς, αναπόφευκτο. Το συγκεκριμένο concept λοιπόν, στόχευε στην καταπολέμηση αυτού του άγχους. Εξειδικευμένοι επαγγελματίες, σου έδειχναν τον κατάλληλο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις για να έχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και τη δουλειά στο τσεπάκι σου. Με άλλα λόγια, ήταν μια προσομοίωση συνέντευξης εργασίας, η οποία σαφέστατα σε εγκλιμάτιζε για τα «τι» και «πώς» της πρώτης φοράς.

Οι επαγγελματίες ήταν σταλμένοι από εταιρίες πολυεθνικού επιπέδου, οπότε ο χρόνος τους ήταν περιορισμένος. Ένας από αυτούς, κατάφερε και ξέκλεψε λίγα λεπτά για να μας μιλήσει. Η ουσία όσων είπε είναι ότι πραγματικά το άγχος είναι αχρείαστο. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις θα πείτε. Λογικό. Αλλά όσο σίγουρος είσαι για τις ικανότητές σου, άλλο τόσο είναι και η εταιρία. Αν λες ψέματα, θα φανεί στο έργο που θα παράγεις, και όχι στην συνέντευξη. Το βασικό στοιχείο που πρέπει να προσέξεις, είναι η επικοινωνία. Και η λεκτική και η μη λεκτική. Κάθε δυνητικός εργαζόμενος οφείλει να καταλάβει ότι εκπροσωπεί την εταιρία που δουλεύει, είτε μέσα στον εργασιακό χώρο, είτε έξω από αυτόν. Αυτό δεν εμπεριέχει μόνο το πώς θα παρουσιάσεις την προσωπικότητα σου στον ακροατή. Μεγάλο ρόλο παίζει και η εμφάνιση. Όχι στερεοτυπικά. Δηλαδή όχι άντρες ψηλοί και γυμνασμένοι, γυναίκες με ωραίο μακιγιάζ και καμπύλες. Απλά οποιοδήποτε μέσο έχεις στη διάθεση σου, που σχετίζεται με την εμφάνιση, να το χρησιμοποιήσεις προσεγμένα. Έχει σημασία να είσαι σχολαστικός. Γιατί αν είσαι «τσαπατσούλης» σε κάτι που έχει να κάνει με σένα, γιατί να μην είσαι και τσαπατσούλης στη δουλειά σου;

Συνεχίζοντας, λέει γελώντας ότι οι Έλληνες είμαστε λαός με πικάντικο ταπεραμέντο. Χρησιμοποιούμε τη γλώσσα του σώματος περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Και η γλώσσα του σώματος μπορεί να προδώσει πολλά εσωτερικά συναισθήματα, στην προκειμένη περίπτωση άγχος. Η στάση του σώματος υποδεικνύει αν νιώθεις άβολα ή έχεις αυτοπεποίθηση. Όσοι καμπουριάζετε, το νου σας. Κακό σημάδι. Επίσης οι κινήσεις των χεριών, αν είναι έντονες, δείχνουν αμηχανία και γι’ αυτά που λες και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι εκείνη την ώρα. Όσο και αν τα κουνάς, ο εργοδότης απέναντι σου, τα λόγια θα ακούσει. Γι’ αυτό αφήστε αυτά να σας δώσουν τη δουλειά. Τελειώνοντας, τόνισε, ότι η συζήτηση δεν ακολουθεί την πεπατημένη. Τι ξέρεις να κάνεις, ξέρω αυτό, ωραία προσλαμβάνεσαι. Δεν είμαστε ρομπότ. Να είστε σε εγρήγορση να απαντήσετε ερωτήσεις που αφορούν την ιδιοσυγκρασία σας, από τι χόμπι ακολουθείτε, μέχρι και την άποψή σας για το Θεό και το σύμπαν. Γιατί η εργασία δεν κινείται σε ένα προκαθορισμένο μοτίβο, και αν ο εργοδότης σου σε αγχώνει και δε μπορείς να είσαι άνετος μαζί του, αυτό θα φανεί στην απόδοση.

Εθελοντές και Επισκέπτες

Όσο οργανωμένο και αν είναι ένα event, όσες εταιρίες και αν έχει μέσα, αυτό που το καθιστά επιτυχημένο είναι οι άνθρωποι. Και αυτοί που με μεράκι βοήθησαν να υλοποιηθεί, και αυτοί που αναγνώρισαν την αξία του αντικείμενου του και το επισκέφθηκαν, δίνοντάς του το βεληνεκές που έχει.

Η Αναστασία, που σπουδάζει Πληροφορική στο ΠΑΠΕΙ, ήταν μία από τις εθελόντριες στον τομέα της φωτογραφίας.

Εθελοντισμός. Γιατί να τον δοκιμάσει κάποιος;

Α: Είναι λυτρωτικό. Δεν μπαίνει η χρηματική ανταμοιβή στη μέση. Είναι πραγματικά τόσο ωραίο να βλέπεις το αποτέλεσμα. Να έχουν δουλέψει τόσα άτομα μεμονωμένα, να τα έχουν βάλει όλα στη σειρά, το ένα πάνω στο άλλο, και να έχει χτιστεί κάτι υπέροχο. Επίσης μου αρέσει να γνωρίζω άτομα, να ανταλλάσσουμε ιδέες και σκέψεις για το μέλλον. Έτσι και αλλιώς είμαστε όλοι φοιτητές ή προσφάτως απόφοιτοι.

Πιστεύεις ότι η γνωριμία με τους υπόλοιπους εθελοντές, είναι πιο ατόφια, συνεργάζεστε καλύτερα, επειδή δεν υπάρχουν τα λεφτά στη μέση; Ότι αυτό που βλέπεις στον άλλον, αυτό είναι;

Α: Ναι έχετε κάτι που σας ενώνει. Είναι πολύ ξεχωριστό, ότι κάποια στιγμή στη ζωή σας συνεργαστήκατε αφιλοκερδώς, για να πετύχετε κάτι με ουσιαστικό σκοπό. Ότι τα άτομα που γνώρισες, δεν θα είναι κάποιοι άγνωστοι στο δρόμο πια.

Θα συμμετείχες ξανά στο Job Fair Athens αν σου δινόταν η ευκαιρία;

Α: Ασυζητητί.

Έχοντας ακούσει ομιλίες για ιδέες που έγιναν εφαρμογές και πώς αναπτύχθηκαν, συμβουλές για μεταπτυχιακά, βιογραφικό και εύρεση εργασίας, και κυρίως γνωρίζοντας κόσμο με εξειδίκευση σε τεράστια ποικιλία αντικειμένων, που πραγματικά έχει τόσα να σου πει, βγήκα μετά το πέρας της εκδήλωσης στον προαύλιο χώρο του Ζαππείου. Με πληθώρα απόψεων και νοοτροπιών να κατακλύζει το κεφάλι μου, και μια δόση ελπίδας για το μέλλον, μίλησα και με την Κατερίνα, που αυτή τη στιγμή κάνει το μεταπτυχιακό της στο ΕΚΠΑ, με αντικείμενο τη Διοίκηση, Αναλυτική και Πληροφοριακά Συστήματα, για να δω και τη σκοπιά του επισκέπτη για το event.

Έχοντας παρακολουθήσει το Job Fair Athens, ποια η άποψη σου για αυτό;

Α: Είμαι σε φάση της ζωής μου που ψάχνω για εργασιακή εμπειρία και η συγκεκριμένη εκδήλωση σου έδινε ακριβώς αυτή την ευκαιρία, δηλαδή να δεις τι ζητάνε και τι προσφέρουν οι εταιρίες που έχει μέσα. Επίσης ήθελα να δω πώς είναι να περνάς από μία συνέντευξη για δουλειά. Μπορώ να πω πως συνολικά σου δίνει ελπίδα ότι ρε παιδί μου κάτι γίνεται στην Ελλάδα στην τελική.

Το εξωτερικό σαν επιλογή το σκέφτεσαι; Όχι από την άποψη ότι δε θέλεις να φύγεις από τη χώρα σου, αλλά ως επιλογή ξέκαθαρα εργασιακή, χωρίς συναίσθημα.

Α: Η αλήθεια είναι ότι μου έχει περάσει από το μυαλό, αλλά προς το παρών δεν το σκέφτομαι σοβαρά να φύγω. Θα προσπαθήσω εδώ, και αν τα πράγματα πάνε τελείως κατά διαόλου, τότε ναι θα φύγω. Αλλά δε νομίζω, κοίτα πόσο ωραία είμαστε εδώ*.
*Με αόριστη κίνηση του χεριού, μού δείχνει το Ζάππειο και στο βάθος την Ακρόπολη.

Προφανώς και κανένας νέος, δε θέλει να πληρώνεται ψίχουλα, και να σκέφτεται αν θα μπορεί να πληρώνει ΕΝΦΙΑ, ΟΤΕ, ΔΕΗ και φόρους για το υπόλοιπο της ζωής του. Ούτε να εξαρτάται από τους γονείς του εσαεί. Δυστυχώς δε μπορούμε να γίνουμε όλοι αστέρες του σινεμά, μοντέλα, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές. Μακάρι να ήταν ο κόσμος έτσι που να μην είχαμε την ανάγκη ή μια εσωτερική επιθυμία, που με τα χρόνια και τη συνειδητοποίηση της κυνικής πραγματικότητας έσβησε, να γίνουμε όλα τα παραπάνω. Μακάρι να μην ζούσαμε σε ένα κόσμο που το χρήμα παίζει σημαντικό ρόλο στην ευημερία μας, ακόμα και στην επιβίωση μας. Αλλά δυστυχώς δεν είναι έτσι, και τα παραμύθια είναι για τα βιβλία. Για αυτό ο καθένας μας πρέπει να βρει τη δίοδο που πιστεύει ότι θα τον οδηγήσει σε μια ουσιαστική και άνετη ζωή. Και αυτό μόνο με προσπάθεια και υπομονή γίνεται. Και ελπίδα. Άντε και λίγο τύχη.