5+1 Λόγοι για να σπουδάσεις Φιλολογία

Της Νικόλ Τσέλλου*

Φιλολογία

Έρχεται η στιγμή να συμπληρώσεις μηχανογραφικό. Εσύ μπροστά από έναν υπολογιστή. Λογικά, ή είσαι από τους τυχερούς που γνωρίζουν από καιρό τη σχολή της επιλογής τους, ή από αυτούς που βλέπουν το όνειρο για αγορεύσεις σε δικαστήρια (aka Νομική Αθηνών) να ξεμακραίνει, ή τέλος ανήκεις στη μερίδα των αναποφάσιστων, κοινώς στους δεν ξέρω/δεν απαντώ. Σε περίπτωση που δεν κατατάσσεσαι στην πρώτη κατηγορία, και έχεις πελαγοδρομήσει νιώθοντας τον χρόνο να κυλά αμείλικτος, σου παρουσιάζω 5+1 λόγους να επιλέξεις τη δική μου σχολή.

Γιατί σε χαρακτηρίζει απεριόριστη αγάπη γύρω από τη χρήση της ελληνικής γλώσσας και περιέργεια να μυηθείς κατά τον μέγιστο δυνατό βαθμό στις δυνατότητές της, γιατί δεν μπορείς καν να διανοηθείς πως υπάρχουν άνθρωποι που βαριούνται τη λογοτεχνία και τη χαρακτηρίζουν ένα ακόμη μάθημα, γιατί δε δέχεσαι πως τα αρχαία είναι μία νεκρή γλώσσα, αφού βλέπεις τη συνέχεια που έχει η γλώσσα μας στο πέρασμα των αιώνων κι ομηρικές λέξεις να χρησιμοποιούνται αυτούσιες στον καθημερινό λόγο.

Γιατί κουράστηκες πια με τον κονσερβοποιημένο τρόπο διδασκαλίας των φιλολογικών μαθημάτων, που συχνά πραγματοποιείται στις σχολικές αίθουσες, με την στείρα απομνημόνευση, που το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων επιβάλλει. Θες να μπορείς να δεις τα μαθήματα που αγαπούσες όσο ακόμη ήσουν στα θρανία, μέσα από το πρίσμα του επιστήμονα, να ανοιχτούν για εσένα νέοι ορίζοντες, να ασχοληθείς με την έρευνα, να κατασταλάξεις στον τομέα προτίμησής σου, να έρθεις σε επαφή με εντελώς νέα γνωστικά αντικείμενα (Γλωσσολογία, Παιδαγωγική, Βυζαντινολογία), να μην παπαγαλίσεις ξανά τον σχολιασμό του “Πόρφυρα” και να εξετάζεσαι στον Πλάτωνα χωρίς να ξέρεις απαραίτητα απ’ έξω, ούτε δύο σελίδες από τη μετάφραση.

Γιατί ακόμα κι αν δεν το ομολογείς, ζεις για την ένοχη, σαδιστική απόλαυση που προσφέρει το να διορθώνεις τον συνομιλητή σου, όταν αυτός προβαίνει σε κάποιο γραμματικό λάθος ή συντακτικό σολοικισμό δικαιολογώντας τον εαυτό σου με την ατάκα: “δεν στο λέω από κακία, είναι η διαστροφή του επαγγέλματος”.

Γιατί όταν οι άλλοι μελετούν την τυρβώδη ροή και τον απειροστικό λογισμό, εσύ παραπονιέσαι πως αύριο έχεις να δώσεις Πίνδαρο, Αριστοτέλη, Λαογραφία των παραμυθιών ή τη διακειμενικότητα στα ποιήματα του Καρυωτάκη.

Γιατί όπως όλοι εμείς οι αιθεροβάμονες που επιλέγουμε τη φιλολογία, κι εσύ πιστεύεις πως σπουδάζεις μία σπουδαία επιστήμη με λαμπρές προοπτικές κι όχι απλώς ένα επάγγελμα που σε περιχαρακώνει στους τοίχους ενός σχολείου ή φροντιστηρίου και σου προσδίδει απαραίτητα κι αδιαπραγμάτευτα τον τίτλο του εκπαιδευτικού. Γιατί δεν έχεις όνειρο ζωής να μεταλαμπαδεύσεις πληροφορίες σε 14χρονα, σφυρηλατώντας την επόμενη γενιά Νεοελλήνων, αλλά γιατί θέλεις να διοχετεύσεις τις φιλολογικές σου γνώσεις σε κλάδους όπως η δημοσιογραφία, η διαφήμιση, οι δημόσιες σχέσεις, η κειμενογραφία, η επιμέλεια εκδόσεων, η μετάφραση, οι πωλήσεις, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η υπολογιστική γλωσσολογία, η λεξικογραφία, η διαχείριση ανθρωπίνων πόρων κ.λ.π.

Ή και πάλι ακριβώς επειδή έχεις κρυφό τε και φανερό όνειρο να προβείς σε αυτό που ονομάζουμε από καθέδρας διδασκαλία, να γίνεις αρωγός στο εκπαιδευτικό έργο, να αποτελέσεις πρότυπο , να μεταφέρεις το πάθος σου για την αρχαία και τη νέα ελληνική γλώσσα και στην τελική να μοιράσεις 5-6 ποινολόγια και να πάρεις εκδίκηση για τα δικά σου μαθητικά χρόνια.

Για όλους, λοιπόν, αυτούς τους λόγους σου προτείνω να μη βιαστείς να πεις το «Ανέγνων, Έγνων, Κατέγνων», καταδικάζοντας a priori τη Φιλολογία ως μία σοβαροφανή και ψυχρή επιστήμη κι απορρίπτοντάς την, αν δεν έχεις πρώτα εξετάσει ενδελεχώς τις εναλλακτικές δυνατότητες που σου παρέχει. Προσωπικά, κι εκπροσωπώντας τη μερίδα των αναποφάσιστων, δεν υπήρξε στιγμή που να μετάνιωσα για την επιλογή μου!

* Η Νικόλ Τσέλλου παρακολουθεί το σεμινάριο δημοσιογραφίας του Citycampus

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΕδώ Πολυτεχνείο;
Επόμενο άρθροSpirited Away