Συνέντευξη με έναν ασυμβίβαστο: Η θέση των ομοφυλοφίλων σήμερα

της Πένυς Κουφονικολάκου

Διέσχιζα την Πατησίων και τότε παρατήρησα μία γυναίκα μεγάλη σε ηλικία να κοιτάει ένα ζευγάρι που κρατιόταν χέρι χέρι και με ιδιαίτερη γλυκύτητα στα μάτια τους καμάρωνε, σαν να νοσταλγεί τους δικούς της νεανικούς έρωτες. Λίγες μέρες αργότερα στο ίδιο περίπου σημείο ήταν άλλοι δύο άνθρωποι, εξίσου ερωτευμένοι, ίσως και περισσότερο… Αυτούς όμως, δεν τους κατάλαβα από τα χέρια, αλλά από τα μάτια, καθώς  εκείνοι δεν έχουν δικαίωμα να περπατούν όπως οι άλλοι.

Τότε θέλησα να μιλήσω με το φίλο μου το Στέφανο, που κρατάει το χέρι του ανθρώπου που αγαπάει, αδιαφορώντας για τα επικριτικά βλέμματα. Τον Στέφανο, που παλεύει να αποδείξει πως όλοι είμαστε ίσοι, πως όλοι είμαστε ίδιοι. Τον Στέφανο, που ορθώνει το ανάστημα του για χάρη των επιλογών του απέναντι στα συντηρητικά τέρατα της κοινωνίας.

Ερ.: Στέφανε, θεωρείς την ομοφυλοφιλία φύση ή επιλογή;

Απ: Δεν ξέρω αν είναι φύση ή επιλογή και δεν με ενδιαφέρει, για να είμαι ειλικρινής. Εγώ νιώθω πλήρης και δεν έχω την ανάγκη να το προσδιορίσω. Ίσως όμως να μπορούσε να χαρακτηριστεί ως φυσική επιλογή.

Ερ.: Είχες ψυχολογική υποστήριξη από ειδικό όταν το συνειδητοποίησες;

Απ.: Σε αρκετά μικρή ηλικία. Αν δεν κάνω λάθος ήμουν 10 χρόνων. Δεν πήγα όμως σε παιδοψυχολόγο επειδή συνειδητοποίησα πως είμαι ομοφυλόφιλος, άλλωστε είχα ενδείξεις από ακόμα μικρότερη ηλικία. Απευθύνθηκα λόγω ενός συγκεκριμένου γεγονότος και οφείλω να πω πως με βοήθησε πάρα πολύ. Αργότερα δεν μπορώ να πω πως το είχα ανάγκη, δεν αισθανόμουν υπεύθυνος για κάτι. Για τους ανθρώπους που με αγαπούσαν πραγματικά, δεν άλλαξε κάτι αφού τους το εκμυστηρεύτηκα.

Ερ.: Θεωρείς πως έχουν γίνει βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια απέναντι στην gay κοινότητα στη χώρα μας;

Απ.: Σαφώς κι έχουν γίνει. Πλέον αντιμετωπιζόμαστε, έως ένα βαθμό τουλάχιστον, όπως οι υπόλοιποι πολίτες. Έτσι κι αλλιώς είμαστε όλοι άνθρωποι!!! Δεν καταλαβαίνω γιατί να μην απολαμβάνουμε τα ίδια δικαιώματα.

Ερ.: Βρίσκεις ωστόσο περιορισμένες τις νομοθετικές αλλαγές που έχουν γίνει υπέρ σας;

Απ.: Ναι, είναι! Υπάρχει μεγάλο ποσοστό ομοφοβίας ακόμη. Όσο ριζοσπαστικές κι αν είναι ορισμένες αλλαγές που έχουν γίνει, μην ξεχνάμε την παρεμπόδισή τους από ένα ευρύ κοινό. Ευελπιστώ, όμως, ότι με την πάροδο του χρόνου θα γίνει ουσιαστικά κοινή η νομοθεσία και για εμάς.

Ερ.: Συνεπώς θεωρείς πως έχει υπάρξει πρόοδος αλλά δεν έχετε εξισωθεί νομοθετικά με τους ετεροφυλόφιλους.

Απ.: Σωστά!

Ερ.: Έχεις δεχτεί ρατσιστικές επιθέσεις;

Απ.: Κυρίως λεκτικές. Η πιο βίαια κίνηση που έχω υποστεί ήταν ένα μπουγέλωμα! Αλλά έκανε πάρα πολύ ζέστη και δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα! (γελάει)

Ερ.: Θα προτιμούσες να ζεις σε μια πιο gay friendly κοινωνία;

Απ.: Ε ναι! Αν και απολαμβάνω το ότι έχω έναν αρκετά δεκτικό περίγυρο, θα ήθελα να ζω σε μία πιο gay friendly κοινωνία. Αλλά μπορώ να το διεκδικήσω αυτό!

Ερ.: Υπάρχει αντίστροφος ρατσισμός; Από τους ομοφυλόφιλους προς τους ετεροφυλόφιλους; Αν ναι, πιστεύεις πως είναι απόρροια της καταπίεσης που δέχεστε;

Απ.: Κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχω εντοπίσει τέτοια φαινόμενα και με θλίβει. Σαφώς γίνεται από ένα πολύ μικρό ποσοστό, αλλά υπάρχει. Θα μπορούσε να είναι απόρροια της καταπίεσης και για αυτό, αν και διαφωνώ, δεν τους κρίνω καθώς δεν ξέρω τα δικά τους βιώματα.

Ερ.: Πώς κρίνεις την άποψη «Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τους gay αλλά με ενοχλεί το κραυγαλέο.»;

Απ.: Το κραυγαλέο είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Προσωπικά για εμένα οτιδήποτε δεν αντιτίθεται στους νόμους και στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν πρέπει να κατακρίνεται. Δενδέχομαι την έννοια του κραυγαλέου! Αν δεν ενοχλώ με τις πράξεις μου και τις επιλογές μου, είναι δικαίωμά μου να τις συνεχίσω.

Ερ.: Ο περίγυρός σου πως αντέδρασε όταν είπες πως είσαι ομοφυλόφιλος;

Απ.:  Γενικά διατηρώ χρόνιες και σταθερές σχέσεις, οπότε ο στενός μου περίγυρος λίγο πολύ το ήξερε. Πιθανά πριν από εμένα (γελάει). Άρα δεν εντυπωσιάστηκαν.

Ερ.: Οι συγγενείς σου;  Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που το αναμενόμενο είναι ότι θα σε κατέκριναν;

Απ: Από τους συγγενείς μου μπορώ να πω πως εντυπωσιάστηκα εγώ! Δεν περίμενα μια τέτοια εξαιρετική αντιμετώπιση. Έτσι κι αλλιώς πέρα από gay είμαι και πολλά άλλα πράγματα. Δεν θα με χαρακτήριζαν ποτέ μόνο από αυτό.

Ερ.: Η αγάπη λύνει τα πάντα;

Απ.: Δύσκολη ερώτηση… Σίγουρα η αγάπη σε βοηθάει να διακρίνεις ό,τι έχει πραγματικά σημασία. Είναι ένα μέσο για να γυρίσεις την πλάτη στα πράγματα που σε κρατούσαν πίσω. Δεν ξέρω αν τα λύνει αλλά σίγουρα τα γλυκαίνει. Όμορφο και συγχρόνως δυνατό όπλο.

Χάρηκα που τον άκουσα. Έμαθα από αυτόν. Ίσως μου έδωσε την αφορμή να δω ορισμένες καταστάσεις διαφορετικά. Χαρακτηριστικά μου είπε, στο τέλος της συνέντευξης, πως δεν τον νοιάζει αν τον κρίνουν. Γιατί οι κριτές δεν ξέρουν να αγαπούν όπως αυτός…