Η ενασχόληση με τη γη: από το μύθο στην πραγματικότητα

Της Κάλλιας Χρηστάκη

Από μικρά παιδιά ονειρευόμαστε τι θα γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Το αρχικό όνειρο της μπαλαρίνας ή του ποδοσφαιριστή εξαφανίστηκε με το πέρασμα του  χρόνου και μετατράπηκε  σε όνειρο δικηγόρου, γιατρού , ψυχολόγου.  Δημιουργούνται όνειρα χωρίς την συγκατάθεση του ίδιου του πρωταγωνιστή με το πρόσχημα ότι τα συγκεκριμένα επαγγέλματα είναι καταλληλότερα για τις τωρινές κοινωνικές συνθήκες. Εξαιτίας των «επαγγελμάτων κύρους» έχει δημιουργηθεί ένα χάσμα σχετικά με τα «επαγγέλματα της γης». Η «μητέρα» γη προσφέρει απλόχερα τις φυσικές της ενέργειες (νερό, άνεμος, βιομάζα) και ο άνθρωπος με την επινοητικότητα του  δημιούργησε ασχολίες, οι οποίες κάθε άλλο δεν πρέπει να υποβαθμίζονται.

Ας κάνουμε μία αναδρομή στο παρελθόν, σύμφωνα με τον αλληγορικό μύθο του Πλάτωνα,  οι άνθρωποι ζούμε «σαν φυλακισμένοι» μέσα σε έναν κόσμο που αποτελεί αυταπάτη και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια γιατί μας εμποδίζουν τα δεσμά των αισθήσεων και τα δεσμά των εξουσιαστών, που χειραγωγούν τις αισθήσεις μας ώστε να αντιλαμβανόμαστε μόνο την πραγματικότητα όπως την καθορίζουν εκείνοι. Κάποια στιγμή ένας δεσμώτης μπορεί να απαλλαγεί  από την επιρροή των δογμάτων, χάρη στην παιδεία και τον ορθό λόγο και με καθαρή σκέψη μπορεί να γνωρίσει την αλήθεια. Στην σημερινή κοινωνία, οι άνθρωποι ζούμε σε μια ψευδαίσθηση ότι τα επαγγέλματα που αναδεικνύονται ως καλύτερη επιλογή είναι ο μόνος «δρόμος» με αποτέλεσμα να είμαστε «αλυσοδεμένοι» σε μια μη αληθινή πραγματικότητα.  Υπάρχουν, όμως, και άλλοι «δρόμοι» με μόνη προϋπόθεση εμφάνιση τους είναι η θωριά με καθαρή και λογική σκέψη. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι τα επαγγέλματα, τα οποία παρουσιάζονται στην σημερινή εποχή να έχουν κύρος, είναι μια ψευδαίσθηση και η ενασχόληση με τη γη προσφέρει περισσότερες δυνατότητες με την κατάλληλη στήριξη.

Τα επαγγέλματα της γης μπορεί να απαιτούν συνήθως σωματική δύναμη αλλά τα θετικά τους αποτελέσματα είναι πολλά περισσότερα που ξεπερνούν την σωματική κούραση. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη γη αποκτούν μια ψυχική ισορροπία και χαρά για τη ζωή. Οι άνθρωποι της γης αισθάνονται τη «μητέρα» γη, αισθάνονται τη δύναμη της και δεν προσπαθούν να την καταπολεμήσουν αλλά να τη φροντίσουν, αγαπώντας την. Ακολούθως, δέχονται τα πολύτιμα «δώρα» της απλόχερα και πονούν μαζί της όταν ταλαιπωρείται . Αυτή είναι η απλότητα της ζωής, μεταφέροντας αυτόν τον τρόπο ζωής και στην καθημερινότητας τους με την συναναστροφή με τους συνανθρώπους τους και τον ίδιο τους τον εαυτό.  Τέτοιοι άνθρωποι δεν επιζητούν πολλά από την ζωή, αρκούνται στα λίγα και κατανοούν ότι η χαρά της ζωής ενυπάρχει στην απλότητα. Όλα όσα προαναφέρθηκαν έχουν ως επακόλουθο ότι η ενασχόληση με τη γη παρατείνει τη ζωή. Επιστήμονες από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα, μελέτησαν 4.232 άτομα άνω των 60 ετών για περίπου 12,5 χρόνια και παρατήρησαν ότι όσοι ασχολούνταν με τη γη είχαν κατά μέσο όρο 27% μικρότερο κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό και 30% μικρότερη πιθανότητα θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.

Στη σύγχρονη εποχή όπου οι αλλαγές είναι συνεχείς δεν γίνεται να παραμένουμε στάσιμοι στις ίδιες ιδέες θεωρώντας συγκεκριμένα επαγγέλματα «ανώτερα» από τα υπόλοιπα. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αλλάξει αρκετές εργασίες κατά τη διάρκεια της ζωής του εξαιτίας του μύθου που επικρατεί για τα επαγγέλματα με αποτέλεσμα να επιλέγει λάθος «δρόμο πορείας». Γι’ αυτό οι νέοι χρειάζονται να έχουν πνευματικές ανησυχίες, να εμμένουν σε αξίες, να μην φοβούνται την σκληρή δουλειά, να ψάχνουν και να ψάχνονται για να μην δέχονται  απόψεις που δεν έχουν πρώτα «φλιτάρει» οι ίδιοι. Τα επαγγέλματα της γης μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν επιλογή αρκετών νέων, οι οποίοι επιθυμούν την ενασχόληση με τη γη, αρκεί ο φόβος της άρνησης  από την κοινωνία μην γίνει σύμμαχος τους αλλά σύμμαχος τους να είναι η δύναμη, η διεκδίκηση των επιλογών τους  και η πυγμή. 

Υ.Γ. Εμπνευσμένο από την ταινία «ΞΑ ΜΟΥ» της Κλειώς Φανουράκη.

«Ξα μου» στην κρητική διάλεκτο σημαίνει  «στην εξουσία μου» ή αλλιώς, «άστο επάνω μου».