Ηρώδειο: Πρόγραμμα Θεατρικών Παραστάσεων Σεπτεμβρίου

του Δημήτρη Ευρυγένη

Το καλοκαίρι έφυγε και δεν το πήρε η βροχή… Ναι, ξέρω… κλεμμένο… (συγγνώμη Κωστή), μα είναι αλήθεια.

Αν είσαι κι εσύ σαν κι εμένα, τότε υποθέτω πως πήρες την άδεια σου τον Ιούνιο, και μάλιστα τις ημέρες που έβρεχε ακατάπαυστα. Μη σε ρωτήσω πόσα μπάνια έκανες φέτος. Εδώ πονάει εμένα αυτή η ερώτηση, που μένω και δέκα λεπτά από τη θάλασσα. Με τα πόδια!

 

Μολαταύτα, αν είσαι θεατρόφιλος, δε χρειάζεται να τα βάφεις μαύρα. Το Ηρώδειο, με την υπέροχη αρχιτεκτονική του και την απίστευτη ακουστική του, σου φυλάει τα καλύτερα για το τέλος. Χωρίς να παρατείνω άλλο την αγωνία, σου παραθέτω το πρόγραμμα των θεατρικών παραστάσεων που ανεβαίνουν στο Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού το Σεπτέμβρη του 2018.

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2018

«Αχαρνής» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου

Ένα έργο γραμμένο κατά την έκτη χρονιά του Πελοποννησιακού Πολέμου, μέσα από το οποίο ο Αριστοφάνης, προσπαθεί να γελοιοποιήσει την αρρώστια που μαστίζει το ανθρώπινο γένος από τα γεννοφάσκια του. Τον πόλεμο.

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018

«Βάτραχοι» του Αριστοφάνη , σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου

Ντέρμπι αιωνίων θα έλεγε κανείς. Ο Αριστοφάνης μας παρουσιάζει τη «μάχη» μεταξύ του Ευριπίδη και του Αισχύλου, στον Κάτω Κόσμο πλέον, για τη διεκδίκηση του τίτλου του καλύτερου Τραγικού της εποχής. Ακούγεται «τραγικό»; Μια επίσκεψη στο Ηρώδειο θα σε πείσει για το αντίθετο.

Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2018

«Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη

Μια από τις σπουδαιότερες τραγωδίες του Ευριπίδη, ακολουθεί βήμα βήμα το δρόμο προς τη μητροκτονία, πράξη που φαίνεται δίκαιη για τα δυο αδέρφια, Ηλέκτρα και Ορέστη. Η πραγματοποίησή της αποτελεί πράξη δικαιοσύνης; Η απόφαση δική σας.

Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2018

«Πλούτος» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς

Στην κωμωδία του αυτή, ο Αριστοφάνης πραγματεύεται το αιώνιο ζήτημα της κατανομής του πλούτου, παρουσιάζοντας τον Πλούτο και την Πενία (φτώχεια) ως υπαρκτά πρόσωπα, που επιχειρηματολογούν για το ποιόν έχει μεγαλύτερη ανάγκη ο άνθρωπος.

Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου

«Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου

Ένα έργο που διακωμωδεί τη στάση του Ευριπίδη απέναντι στο ασθενές φύλο. Γραμμένο στα χρόνια της παρακμής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, πραγματεύεται την ανάγκη των γυναικών να αποκτήσουν άποψη και λόγο για τα κοινά.

Τελείωσα με το πρόγραμμα, αλλά έχω και επίλογο, κάτσε μισό λεπτό ακόμη!

Θα αναρωτιέσαι γιατί τόσες παραστάσεις του Αριστοφάνη… Το σκέφτηκα κι εγώ. Η αλήθεια είναι πως η κωμωδία επικρατεί της τραγωδίας στα θερινά φεστιβάλ. Ο θεατής έχει ανάγκη να γελάσει. Όλοι ζούμε με άγχος, στεναχώρια, και χρειαζόμαστε μικρές διεξόδους από αυτή τη μιζέρια που μας έχει κατακλύσει. Ο Αριστοφάνης, πάντα διαχρονικός, διακωμωδεί την καθημερινότητα, η οποία (δυστυχώς) παραμένει ίδια τα τελευταία 2500 χρόνια. Μας κάνει να γελάμε με τα χάλια μας. Τα χάλια μας ως κοινωνία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Μπορούμε να την αλλάξουμε;

Όπως λένε και στο χωριό μου από τις αρχές του Αυγούστου: ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ!