Ταινίες, Βιβλία και Φοιτητής. Σχέση αγάπης ή μίσους;

Του Μάριου Κωστόπουλου

Σήμερα, ο φοιτητής που προσπαθεί να φτάσει στο νέκταρ της επαγγελματικής αποκατάστασης, είναι αφοσιωμένος στην φοίτησή του, κάνοντας και τις ανάλογες θυσίες που συνεπάγονται αυτής. Δεκτό. Στα πλαίσια αυτής της δύσκολης και χρονοβόρας διαδικασίας, έχει όμως χρόνο να αναζητήσει δίοδο ψυχαγωγίας, ηρεμίας και μόρφωσης στα βιβλία, στις ταινίες, στη μουσική, στην τέχνη γενικότερα; Και αν ναι, το πράττει; Στόχος του συγκεκριμένου άρθρου είναι να αναδείξει τα θετικά που πηγάζουν από αυτή την ενασχόληση.

Αρχικά πώς συνεισφέρει στη ζωή του νέου; Τεράστιος παράγοντας ψυχικής ηρεμίας. Τον αποφορτίζει, ξεκουράζει το μυαλό του αποβάλλοντας το άγχος των υποχρεώσεων και τον βοηθά να επαναφορτίσει τις ψυχοσωματικές μπαταρίες του, όντας μια δραστηριότητα που λειτουργεί ως ψυχαγωγική ανάπαυλα από τα φοιτητικά καθήκοντα. Παράλληλα, ακονίζει τον σφαιρικό τρόπο σκέψης και αντίληψης της ευρύτερης πραγματικότητας, αφού στην τέχνη όλα επιτρέπονται και είναι αποδεκτά. Τρανταχτό παράδειγμα, η πληθώρα μηνυμάτων που αναδεικνύουν την παγκόσμια ισότητα, ανεξαρτήτως θρησκείας, κοινωνικής θέσης, φύλου, πολιτικών – θρησκευτικών πεποιθήσεων. Επίσης, παράγοντας ψυχικής ηρεμίας, διότι αν τα βλέπεις όλα σφαιρικά, δεν έχεις να χωρίσεις τίποτα με κανέναν, με αποτέλεσμα να μην μεμψιμοιρείς, ακόμα και να φανατίζεσαι, για οποιοδήποτε θέμα που δυνητικά μπορεί να προσφέρει έδαφος να επιλέξεις κάποιο «στρατόπεδο».

Όσον αφορά τη μόρφωση, αν το να ασχοληθείς με μία μορφή τέχνης είναι εξ ολοκλήρου δική σου επιλογή, αφιερώνεις με θέληση τον πολύτιμο ελεύθερό σου χρόνο σε αυτή και αυτόματα το μυαλό είναι πιο δεκτικό σε νέα μορφωτικά ερεθίσματα και αποκτήματα καινούργιας γνώσης, διότι δεν το αντιλαμβάνεται ως μια μορφή υποχρέωσης, που πρέπει να οδηγήσει σε κάποιο χειροπιαστό άμεσο αποτέλεσμα. Δηλαδή, η πραγματική πολύπλευρη μόρφωση, βρίσκεται στο βιβλίο, στην ταινία, στο τραγούδι, που επιλέγεις να ασχοληθείς μαζί του, γίνεται κομμάτι του εαυτού σου, και όχι σε έναν 800σέλιδο τόμο ή σε οτιδήποτε είσαι υποχρεωμένος να μελετήσεις και κατ’ επέκταση να εξεταστείς σε αυτό.

Σκεφτείτε το έτσι. Αυτά τα στοιχεία μπορούν να αναπτύξουν την προσωπικότητα στο σύνολο της και να την γαλουχήσουν. Εκτός αυτού, βοηθούν στην εδραίωση μιας σταθερής επαγγελματικής συμπεριφοράς. Γιατί, ποιος εργοδότης δεν θα ήθελε έναν εργαζόμενο μορφωμένο – εξειδικευμένο, με κριτική ικανότητα, δεκτικό σε νέες αντιλήψεις, με επιθυμία για εκ νέου μάθηση και πάνω απ’ όλα ήρεμο και με σφαιρική άποψη; Όσο για το που βρίσκονται οι ουσιώδεις πηγές τέχνης, απλό. Παντού. Συγγραφείς, όπως ο Πεσσόα, ο Μπουκόφσκι, ο Καπότε, ο Βόνεγκατ, με έργα και απόψεις περί ζωής και ύπαρξης που θα μείνουν ανεξίτηλα. Συγγραφικά διαμάντια, που έγιναν και ταινίες, όπως το «1984» του Όργουελ και το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» του Burgess, αλλά και γενικότερα ταινίες κλασικές (όπως το «Pulp Fiction» του Tarantino), τραγούδια διαχρονικά (όπως το «Bohemian Rhapsody» των Queen), έργα τέχνης και καλλιτέχνες, που περιμένουν να μελετηθούν και να αξιοποιηθούν ως αντικείμενο μόρφωσης και διέγερσης του νου, αλλά και να ψυχαγωγήσουν τον οποιονδήποτε.

Συνοψίζοντας, το πως επιλέγει ο καθένας να ψυχαγωγηθεί και τι θεωρεί ψυχαγωγία γενικότερα είναι σαφώς θέμα υποκειμενικό. Στόχος είναι όσο ωριμάζει, βέβαια, να στραφεί σε κάτι πιο ουσιαστικό, που όχι μόνο θα τον βοηθήσει να διώξει το άγχος, που εν έτη 2017 αποπειράται να εισέλθει ύπουλα σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς του, αλλά και θα τον αναπτύξει και θα διευρύνει τους ορίζοντές του ποικίλως. Προφανώς και το επιτυχές πέρας της φοίτησης είναι πρωταρχικός σκοπός και η επαγγελματική ασφάλεια επίσης, αλλά όχι αυτοσκοπός. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλοι προσπαθούν να βγουν πρώτοι στον ασταμάτητο αγώνα της εξειδίκευσης. Γι’ αυτό, ένα ουσιώδες διάλειμμα είναι απαραίτητο που και που.