Αφανείς ηρωίδες: οι μαύρες γυναίκες της NASA

Tης Έλενας Σκούφου

Πρωταγωνιστούν: Taraji P. Henson, Octavia Spencer, Janelle Monαe, Kevin Costner, Kirsten Dunst, Jim Parsons, Mahershala Ali, Aldis Hodge, Glen Powell

Σενάριο: βασισμένο στο βιβλίο της Margot Lee Shetterly “Hidden Figures” προσαρμοσμένο από τους Alison Schroeder, Theodore Melfi

Σκηνοθεσία: Theodore Melfi

Τοποθετημένη στις ΗΠΑ των αρχών του 1960, η ταινία πραγματεύεται τον αγώνα των Αφροαμερικανών γυναικών που εργάζονταν στη NASA, προκειμένου να διεκδικήσουν ισάξια θέση με τους λευκούς συναδέλφους τους, οι οποίοι τις αντιμετώπιζαν επιφυλακτικά και περιφρονητικά.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός, ότι ακόμα και οι απλές καθημερινές δραστηριότητες, εκτός του χώρου εργασίας, διαχώριζαν τους μαύρους από τους λευκούς. Στα λεωφορεία, οι θέσεις των μαύρων ήταν στις τελευταίες σειρές, για να μην έρχονται σε επαφή με τους λευκούς. Το ίδιο ίσχυε και για τα θέατρα ή τα σινεμά. Στις τουαλέτες, είτε τις γυναικείες, είτε τις ανδρικές, οι μαύροι δεν είχαν θέση.

Μέσα σ’ αυτές τις κοινωνικές συνθήκες, οι μαύρες εργαζόμενες της NASA, απέδειξαν ότι όχι μόνο ήταν ισάξιες με τους υπολοίπους, αλλά ξεχώρισαν μάλιστα για τις ιδιαίτερες ικανότητές τους στην υπολογιστική.

Η Κάθριν ήταν η πρώτη Αφροαμερικανή, που συνεργάστηκε με το εξειδικευμένο επιτελείο, που επεδίωκε την αποστολή πυραύλου στη Σελήνη. Ήταν εκείνη, που πήρε το μεγάλο ρίσκο υπολογισμού των σωστών συντεταγμένων, απ’ τις οποίες έπρεπε να ξεκινήσει, να ταξιδέψει και να επιστρέψει στη Γη με ασφάλεια ο Αμερικανός κοσμοναύτης, τη στιγμή που οι προηγούμενες προσπάθειες είχαν αποτύχει και οι Ρώσοι είχαν ήδη πραγματοποιήσει την δική τους αποστολή.

Η Κάθριν, πέρα απ’ την τεράστια προσωπική της επιτυχία, διεκδίκησε και για τις υπόλοιπες γυναίκες του «μαύρου τμήματος» την ισότητα, το σεβασμό και την εκτίμηση που όφειλαν να δείξουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι. Οι «αφανείς ηρωίδες» όπως μαρτυρά και ο τίτλος, ήταν υπεύθυνες σε μεγάλο βαθμό για την επιτυχή έκβαση της αποστολής.

Η ταινία κινείται περισσότερο σε ντοκιμαντερίστικη διάθεση, παρότι η ροή είναι αυτή μιας ταινίας. Παρουσιάζει παράλληλα ενδιαφέρον και από πλευράς πληροφοριών, μιας και ο θεατής μαθαίνει τις βασικές διαδικασίες που ακολούθησε η NASA για την αποστολή.

Στο τέλος της ταινίας παρατίθενται και τα ντοκουμέντα της εποχής που επιβεβαιώνουν τα γεγονότα, φωτογραφίες και ονόματα της επιτυχούς αποστολής. Η ταινία συμμετείχε στα 89α Βραβεία Όσκαρ με υποψηφιότητες Καλύτερης Ταινίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου για την Οκτάβια Σπένσερ.

Οι «αφανείς ηρωίδες» είναι μια ταινία που μηνύει τα αυτονόητα περί ισότητας ανεξαρτήτως χρώματος. Δυστυχώς όμως αν και αναφέρεται σε γεγονότα που συνέβησαν περίπου μισό αιώνα πίσω, αναγνωρίζουμε σε αυτά τις κοινωνικές και πολιτικές αποχρώσεις του σήμερα, καθώς και την κρίση αξιών και ανθρωπισμού που βιώνει η κοινωνία. Χωρίς να αποτελεί λοιπόν μια «μελανή κηλίδα» του παρελθόντος, είναι ευκαιρία να αναλογιστούμε και να εξετάσουμε αν και κατά πόσο έχουμε αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Είναι μια αφορμή να καταπολεμήσουμε υπολείμματα μίσους ρατσιστικά κληροδοτημένα και να σκεφτούμε την επόμενη φορά που θα γελάσουμε και θα αποκαλέσουμε υποτιμητικά κάποιον «μαύρο».