Ανθρωπιστικές σπουδές: Ένας απολογισμός

της Πένυς Κουφονικολάκου

Πολλά τμήματα των ελληνικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων αποτελούσαν πρώτες επιλογές στις προτιμήσεις των υποψηφίων φοιτητών επί σειρά ετών. Μεγάλο μέρος αυτών καταλάμβαναν οι σχολές με ανθρωπιστικό περιεχόμενο σπουδών. Πολλές από αυτές πέρα από την αξία της παρεχόμενης γνώσης, κάλυπταν και το ελληνικό ιδίωμα περί «σχολών με αίγλη». Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, η τάση να επιλέγονται οι συγκεκριμένες σχολές έχει αρχίσει να μειώνεται, καθώς θεωρείται πως έχουν περιορισμένες πιθανότητες για επαγγελματική αποκατάσταση.

Συχνά το εκπαιδευτικό σύστημα, συγχρόνως με τους Έλληνες γονείς προσπαθούν να «γεννήσουν» τεχνοκράτες, οι οποίοι με τις κατάλληλες σπουδές θα εδραιώσουν τις συνθήκες για ένα σταθερό και λαμπρό μέλλον. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που η ώθηση προς τις νομικές, διοικητικές και οικονομικές σχολές είναι μεγάλη. Τα επακόλουθα επαγγέλματα των συγκεκριμένων σπουδών σαφώς έχουν προοπτικές, δεν αργεί όμως να επέλθει ο κορεσμός λόγω αυξημένης ζήτησης. Είναι χρέος του σχολείου λοιπόν, να ανοίξει τους ορίζοντες των παιδιών και να αναδείξει την αξία των ανθρωπιστικών σπουδών.

Οι άνθρωποι που επιλέγουν να ασχοληθούν με τέτοιου είδους αντικείμενα, αποκτούν εξαιρετικά σημαντικό γνωσιακό υπόβαθρο, όσον αφορά ιστορικά, κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα. Γίνονται γνώστες διαφορετικών νοοτροπιών και ουσιαστικά ταξιδεύουν μέσα από τις σελίδες που μελετούν. Συχνά δημιουργείται μια όμορφη αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών και του περίγυρού τους, καθώς οι συγκεκριμένοι σπουδαστές μελετούν τον ίδιο τον «άνθρωπο» και όχι τα δημιουργήματα του είδους μας.

Περνώντας στο κομμάτι του βιοπορισμού, οι ανθρωπιστικές σπουδές δεν στερούνται επαγγελματικών προοπτικών. Σύμφωνα με μελέτες μπορούν να αποτελέσουν βάση για την άσκηση εικοσιπέντε διαφορετικών επαγγελμάτων μεταξύ των οποίων όσα αφορούν την ενασχόληση με το ανθρώπινο δυναμικό. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που στηρίζουν την άποψη πως πράγματι οι σπουδές αυτές δύνανται να οδηγήσουν σε επαγγελματική αποκατάσταση. Ο Michael Eisner ήταν ένας από τους επικεφαλής της Walt Disney, χωρίς ωστόσο να έχει σπουδές πάνω στο «επιχειρείν». Ήταν απόφοιτος αγγλικής φιλολογίας.

Ας γίνει λοιπόν αντιληπτό πως η ενασχόληση με αυτά τα αντικείμενα μπορεί να λαμπρύνει τη σκέψη κάθε νέου ανθρώπου. Ήρθε η ώρα να σταματήσει ο παροξυσμός που επικρατεί σχετικά με την επιλογή πολύ συγκεκριμένων σχολών. Ας λάβουν πάλι οι σπουδές που προωθούν το πνεύμα τη θέση που τους αξίζει.